President Nixon – Winterland ’74 – Logeer partij in het Witte Huis




Pa, foto’s gemaakt voor bezoek Paus, Utrecht

Mijn vader wilde mij aanvallen, ik was te vies, hij ging me nek om draaien en hij meende daar niets van. Hij was helemaal doorgedraaid, Nixon kwam er aan met zijn bajonet, mijn vader moest achteruit stappen. Een agent probeerde om de tafel heen te lopen. Doet hij toch niet lachte mijn vader Nixon uit, die is nog vies van Charlie, ik ken hun. Hij stak hem zo in mijn vader zijn strot en duwde hem naar achteren, hij vroeg of iemand wilde kijken of ik verlamd was want zou hij hem ook in een rolstoel douwen. Mijn voeten kietelde nog. Mijn vader werd weggeleid en op de grond gelegd. Ik zie ze nog neus tegen neus staan, mijn vader met een mes in zijn keel.

Toen ik mijn vader weer te zien kreeg, vroeg hij ben je er weer, en wie is dat? Dat is een vriendinnetje, L., heet ze, die heeft hetzelfde meegemaakt. Die komt hier logeren? Dat is goed maar dan wel op jou kamer en in jou bed. Mijn vader had nog een grote pleister op zijn keel, had de president dat gedaan vroeg L.? Wil je het zien vroeg mijn vader, nee zei ze.

Ik zat uit het raam te staren, ik herkende waar we heen gingen, ik was bang dat we naar mijn overgroot opa gingen in Limburg. Dat heb je goed, die angst is correct zei een stem naast me, als je maar weet dat je niemand hebt in die familie, het was President Nixon. We zaten in hele grote auto’s. Kijk nog maar even uit het raam, we gaan zo naar het vliegveld en welke mag je niet weten, snap je later wel. Als je maar weet waarom, je vader en je familie is nu te boos dus ik neem je mee, dan mag je later misschien terug, ik heb nog een logee. Zelfs het ziekenhuis was nu te gevaarlijk. Ik vermoed vliegveld Dortmund, ik kreeg weer verdoving.
We did the roller coaster thing in his airplane, they woke me up for it, they buckled me, and put me back to sleep. And backwards!! The water was the gate to hell. Ik werd wakker in het Witte Huis van de president in een soort van camping bed. Ik had infuus en ander IC apparatuur om mij heen. Ik kreeg jus d ’oranje van de familie van de president, dat deed heel erg veel pijn. Meer verdoving geven en ik was weer weg mompelden ze. Ik moest luiers om, dat vond ik niet leuk, ik had allang geen luiers meer, ze moesten me dat wel vertellen om die reden want ik ging in hele diepe slaap. Ik moest de marmeren muur aanraken, dan kon ik onthouden dat ik er echt geweest was. Het was geen weeshuis.
Er hing de hele tijd een meisje om mij heen die haar tong uit stak en met me wilde spelen. Ik lag in haar oude bedje en zei had nu een groot bed. Ze was de dochter van een beroemde ster en heette L. en ze had dochter van een hoer straf gekregen. Ze wilde nooit meer weg, en ik ben een meisje, dat gaat mij heus wel lukken, dat kon ze vergeten bulderde de president over de gang.
Ik was erg huilerig en er was geen speelgoed, we moesten terug.
Haar vader kon haar voor straf bij mijn ouders ophalen, die had zijn eigen vliegtuig, we werden in een grote auto gebracht, ondertussen had ik al weer een broertje.

Holland, ik bleef boven aan de vliegtuitrap staan, wilde al weer terug, ik had medicijnen doosjes in mijn handen en wilde de reling beet houden. Met die medicijnen lukt het zonder reling zeiden de bewakers, toe nou maar. Het lukt zonder reling, de bewakers glimlachte tevreden. Samen met L. in een auto naar Utrecht. Onderweg ruilde ze een portie pillen, rotstreek want ik moest ze nemen ik moest ze afmaken zij lette dus niet eerlijk op. Thuis aangekomen kon ik het al voelen bij de bovenste trappen, house benen, ik kon geen stap meer zetten, letterlijk, net als met fitness. Omdat zij mijn pilletje had gestolen, zo zag ik dat. Zo geil worden niet van deze pillen zo te zien, zei mijn vader toen hij L. bestudeerde en mijn pakjes pillen. Ik  geloof steroids en methamphetamines.

Uiteindelijk sliep dat meisje gewoon in mijn bed en we hebben veel gespeeld en gevochten. Thuis deed ik nog heel lang of in coma was, ik wel gewoon stiekem plassen. De huisarts heeft bij het daglicht van mijn raam de hechtingen verwijderd. Toen we in bad waren geweest en ze onderstaande foto maakte van werd ze in een keer weg gehaald. Ik heb er nog een paar keer gezien in mijn volwassenheden. Ze heeft me zelfs een beetje elektrisch gitaar leren spelen, ook met een slider.

En dan hoor je van je zoon en dochter dat ze hun dit ook allemaal aandoen.

Grandpa repeated somethimes that were presidents killed from out my baby chair. Nixon: “he meant the previous and the next MF that apears for him I am going to stab again”  😉 RaY

RaY on steroids methamphetamines,
L.:”made you a Strumpf, me:smurf, we call them strumfen”,
misschien bedoelden ze de vorm waarin ze je hersenen gaan kapot steken, zie trendy needles

Nixon – the ’93 Autumn Killings

Hier klaagden mijn kinderen ook over. Want de overheid hier speelt met ons, mijn kinderen en ik, een kat en muis spel met de Amerikanen. Dan word je uren gemarteld door leden van het koningshuis, hun bewakers en mijn familie gewoon om ze uit de dagen. Amerikaanse burgers, sterren en leden van de Church of Scientology, die de Amerikaanse geheime diensten ook uit willen dagen gebruiken ons ook daarvoor. Dus niet alleen omdat het Manson creeps zijn, knipoogde mijn zoon. Denk maar aan je eigen martelingen en Tom & Jerry zegt mijn dochter.

Tijdens een van mijn urenlange marteling gingen ze net zo lang door tot de Amerikaanse geheime dienst kwam om mijn hart er uit te laten snijden, dat zo gerechtigheid zijn. Ik had die van Charlie Chaplin uitgesneden. Die komen dan na uren en maken inderdaad mensen af. Ik geloof dat Nick zei dat ze nog aan moesten komen vliegen. Op mijn bed ligt iemand van de Nederlandse geheime dienst die ze inderdaad, terwijl zijn ogen het niet konden geloven, zijn hart er uit snijden. Die Satanisten hebben namelijk de gewoonte je steeds om te brengen, achter elkaar, op een manier dat je ogen het ook niet kunnen geloven, die staat of fase van niet geloven, volgens die Satanisten, zorgt er dan voor dat je niet in het hiernamaals komt. Dus vandaar.* Ik was te oud om ook een hapje te nemen. Ik zie het nog kloppen in een van die agenten zijn handpalm. Ik moest het even aanraken  met een vinger, voor mijn geheugen. Mijn vingertop was een beetje rood daarna wat mij verbaasde. Het is als vlees van de slager zei de agent. Trek ze er maar uit zei Nixon. Het voelde slijmerig, de naald was vochtig. Ik weet niet of het dezelfde man was maar ik moest op de rand van het bed zitten en een laken omhoog houwen langs de muur. Nixon sloeg een bijl diagonaal door de man zijn schedel, de man was nog in staat om te vragen of dat te repareren was, zijn linker oog zag zichzelf in de weerspiegeling van de chrome gepolijste bijl. Zal ik jou een spiegel voor houden zei Nixon.

Ik laat mee ok geen bijl voor houden door dat Utrechtse gerecht zei Nixon en voor hem, hij bedoelde mij, waarom zou je op varkens oefenen inderdaad. Hij durft toch niet te slaan zei de man nog met zijn zieke narcist, ik ken die soort, jullie zullen nooit ons zijn. Nixon keek of de bijl goed vast zat, blijkbaar had dat groepje rechters en officieren hem ook verkracht. Er zat een stukje hersenen in mijn oor. De man zei straks kan ik niet meer lopen, daar kunnen we u mee helpen zei een agent, ik moest opstaan en zag dat de man al in een lijkzak lag. Hij hij sneed de man net boven de heup in tweeën, gaat het vroeg de agent, het is de sport om geen darmen te raken legde hij uit. Heb je wel eens vis schoon gemaakt vroeg hij, ik zei nee, nou dit gaat net zo. Hij vroeg om een klem om de darmen af te klemmen en sneed de endeldarm los van de onderkant. De agent geinde bijna om wat poep in mijn gezicht te smeren, daar heb je al genoeg van gehad zie ik zei hij. Toch smeerde hij wat op mijn borst, dan kan je dit getuigen, beter onthouden. We doen dit vaker kan je wel zien. Nog even het ruggenmerg en ze zijn los, geef mij nog eens zo’n zak riep hij en liet de benen aan de nog steeds levende man zien. Zo verdoven ze ons toch ook?, met voorwerpen in ons hoofd. De man kon zijn ogen niet geloven. Arbo Arbo Arbo herhaalde er een, mijn verkrachters hadden dat ook gezegd, ik loop ook liever met een half lichaam te sjouwen. Van de man werd zijn scalpel genomen, het stuk haar werd naar een lid van het koningshuis gegooid die het opving die er ontsteld koekie monster mee nadeed. Er werd een vier kant uit de man zijn schedel gezaagd met een chirurgische  zaag. Geef mij die boor eens vroeg hij met zo’n schroef. Hij liet mij zien wat dat deed aan de binnenkant van je schedel door de schroef er in te draaien. Hij keek omhoog en zei, de mate waarin wij ingrijpen bepalen deze mensen, moet je ze noemen, zelf. Schrijf dat maar op een keer.
*Een andere realiteit die op dat moment de ronde deed, was dat die man op mijn bed uit het lijkenhuis kwam en onverwachts zijn ogen open deed, waarschijnlijk hadden ze geen zin in dat soort papier werk dus sneden ze zijn hart er maar uit met als voordeel een kloppend hart.

En op zo’n geheime dienst moet ik nou trots zijn, zei Nixon die naast me zat, ik waag me daar ook niet meer aan. Ik mocht het slachtoffer ook niet aanraken. Ik wist dat ze dit gingen doen, zei Nixon, ik kon je helaas niet sneller helpen. Hij had me inderdaad gewaarschuwd niet naar huis te gaan, ik snapte nu waarom hij me eerder op de dag een bajonet had laten zien. Er hingen nog snoeren aan mijn schedel, bevestigd met een pen mijn hersenen in, en rug. Verder werden er vier schroeven verwijderd met een boormachine die een plaatje bevestigde boven op mijn schedel mijn hersenen in, daar had de pen ook door heen gezeten via twee gaatjes in de plaat, een handelsmerk van onze adel hier in Holland zei de CIA.

Wat willen ze Amerika hier mee zeggen vroeg Nixon, “screw yourself”, zei een CIA agent, heel goed zei Nixon, still one of us klopte hij op mijn schouder. Ze hadden me met die naald door de ogen in die plaat, die was vastgeschroefd hoog gehouden, toen staken ze hem rechtstreeks in mijn schedel en hielden me weer hoog voor als er commentaar zou komen. Ondertussen stonden er vijf CIA agenten te kijken, die heel rustig hun geluidsdempers er opschroefde. Een agent gooide de geluidsdempers op uit een tas, ik moest op mijn knieën blijven zitten ze wisten hoe dat klonk knikten ze. Doen jullie nog mee? Ober ober !?, werd er naar de agenten geroepen.

Een Amerikaanse agent pakte de control box en zette een knopje aan. Ik bewoog als een marionet, ik werd boos en zei “ja lach maar, dat doet pijn hoor”. Hij moest even kijken of dat allemaal echt was. Natuurlijk is dat echt idioot. Nu weet ik eens hoe dat werkt. Mmm daar heeft hij gelijk aan.

Degene die mij mishandeld hadden waren gek van jalousie dat ik die middag met Nixon voor het stadhuis had gezeten, zeiden ze. Ik denk misschien ook om mijn voorraad LSD, hun zijn Cocaïne. Hij kwam de kamer in lopen en pakte het vissnoer af, they gave him a Marilyn. Hij rukte heel hard aan het snoer en ik voelde me weer genaaid. Rustig maar zei hij, ik creëer pijn. De uitleg kwam meteen, hij creëerde pijn zodat de schroeven uit mijn hoofd geboord konden worden, ze hadden geen verdoving bij zich en dit ging sneller. Hij liet de vishaak afknippen die door mijn bovenlip was bevestigd. Die man die het snoer beet hield werd met zijn hoofd uit raam gehouden, ze schoten het in tweeën. Ze lieten het even zien en er werd een zak overheen gedaan. Hij viel Nixon aan. Mijn ty-raps op mijn rug werden losgesneden, ik mocht staan, ik had aan die haak gehangen op mijn knieën terwijl ik van achter genomen werd.   Ze hadden ze eerst uit staan lachen toen ze onder schot werden gehouden en gemaand werden te stoppen.
Nixon offered me his Original bayonet, hij kwam terug, ik hoefde me niet schamen voor me naaktheid, ik had net gedoucht en ondertussen was alles opgeruimd. Daar kwam hij ook voor terug. Hij kon geen afscheid nemen van zijn bajonet. Ik had hem ingewijd door er een flesje bier er meer te openen om mijn LSD te nemen. Hij liet hem achter met een Amerikaans paspoort, en een briefje “I love you sincerely”. Het paspoort zou hij voor me bewaren, het gerecht is zijn geheugen ook kwijt en ik krijg je nog niet mee, je wil nog niet en je schadevergoedingen zijn ook nog niet rond.
Ik had eerder Lisa, zij had de sleutel, en Nixon betrapt. Nixon was in de dressoir van mijn moeder aan het neuzen. Zo heeft hij mijn pasfoto gepikt voor dat paspoort. Ik kreeg ruzie met hem en probeerde hem er uit te trappen, Lisa duwde mij naar achter, ik kreeg een teken opdracht om te weten waar hij mee bezig was. Ik moest het volgende, zie beneden, tekenen, ik vond deze op een Amerikaans paspoort verzoek formulier. Bijna twee druppels water en Nixon zou hem meenemen naar Amerika, not bad zei hij. Lisa gaf de sleutel van mijn moeders huis terug met de melding dat ze er lekker meer had.

You draw me that fucking eclipse, again, again…like old CIA, daarom heet eclipse(Java IDE) eclipse zei mijn zoon
Enjoy your acid zei hij en ga wat dingen doen, als je maar weet dat je dat in Amerika kan vergeten, mister famous. O…eeuh– 🙂 hij had me ook nog een verchroomde Colt Mustang Pocketlite 380 gegeven, omdat ik altijd jeans aan had, hij hoopte dat hij niet te onmannelijk was. Toen hij terug kwam moest ik die ook weer inleveren, wel verdient maar voelde nog niet goed, ik weet ook niet hoe oud ik ga worden en of ze je back-uppen en je familie gaat hem waarschijnlijk jatten. Dat was het voornaamste want het voelde goed hem mij te geven, ze gaven hem eerst zogenaamd aan een familielid en dat voelde niet goed. He wanted to give something to polish, we had a military thing about polishing bayonets. Er lag een boormachine koffer op mijn bureau, ik dacht dat ze die vergeten waren.
I It was a government model! Even the trigger was chrome!
Op de rand van mijn bed werd een pistool geladen. Er werd met pistolen gezwaaid vanuit mijn kamer, ik kreeg een extra shock. Er werd geschoten met mijn nieuwe pistool op een rechter of officier die de control box vasthield, die drukte alsnog op de dodemansknop, speciaal voor de situatie waarin ze zich nu bevonden, ik zag een agent nog om de kogels vragen naar de woonkamer toe, mijn lichten gingen uit. Deze is ingeschoten, hij was ook een beetje blauw, dat probeerde Nixon er nog af te vegen, er zaten geen bullen aan verzekerde hij. Kan je nagaan ik heb je gerepareerd met mijn spuug. Hij deed wat spuug op mijn wond, in 1973, nadat hij hechtpleisters had aangebracht, voor goed geluk. Ik trok een vieze bek waarschijnlijk bij het zien van zijn zakdoek. Toch liet hij doorschemeren dat het een relatie geschenk was van de Amerikaanse overheid, niet zozeer van hem en dat hij hem gedwongen aan mij gaf. Ik was overwelmt en worstelde met cool, ik was nog jong, en vroeg me af of ik, waar Nixon bang voor was, of dat verdrukking was vanwege de maat van het pistool, hij was erg klein.
Ik dacht al dat hij een verrader was, eerder op de dag werd er aan gebeld, ik deed open en werd onzedelijk betast. Ik gaf de man een duw en hij kwam terug gevlogen, hij leek op Sadam of Charles, ik weet niet of hij probeerde Arabisch te praten of dat hij Arabisch was, dus ik beukte er op los. Ik moest me dat laten zeggen voor de verzoening, de grote oorlog. Nixon kwam de trap aflopen, gaan we het zo doen, glimlachte hij. Het leek wel of ze aan het nep vechten waren de trap af, Nixon gaf een paar upper cuts in zijn maag. Samen wilden ze mij aanvallen dus ik trapte ze met mijn kisten dwars door de deur heen het fietsenschuur complex in. Ik weet niet meer zeker of mijn broertje daar stond te wachten. Het slot was net gerepareerd kan ik me herinneren. Al vechtend vlogen ze bijna door het gelaagde glas heen naar buiten toe, ik weet niet meer zeker of ik ze daar tegenaan geduwd heb. Ik ben weer naar boven gegaan en heb de deur gesloten.
Ik zou bij vriendinnen gaan eten, ik had wat LSD genomen, een jaar later. Die vriendinnen gingen kijken of ik nog steekwonden had in mijn hoofd om het soort van uit te wissen. Ik was weer op de LSD namelijk, viel te proberen. En daar ga je ook weer mee samenwonen. Ze was nog getuige ook van mijn verkrachting.
 
Ik heb hem ook nog ontmoet voor af na dit event in een Mac Donalds restaurant in Overvecht. Hij had een dik pak papieren bij hem, een grote versie en een voor mij gemaakte versie, er zat wat typex op, waar hij zich voor excuseerde. Er zaten ook wat matrix printpapier bij met polygraaf grafieken er op, zo wist ik dat dit echt was, hij bespaarde me ze. Hij liet mij een lijst zien met namen van vijandige / fetisj kartel families. Het was CIA informatie. Ik moest ze aan tafel hardop op mijn hoofd leren. Er stonden zelfs familie leden van me waardoor ik jaloers werd. Ik zou er niet jaloers op zijn zei Nixon, geloof me. Al die grote namen. Het was alsof je de 911 samenzwering aan het lezen was.
Ik hoop dat die Amerikanen dit lezen en ons drie kunnen helpen met een rechtszaak tegen die Amerikaanse sterren, zodat we niet meer misbruikt worden door de Nederlandse overheid en gerecht om hun neer te zetten. We hopen dat ze dat voor elkaar krijgen met het Amerikaanse gerecht want ons gerecht is corrupt of niet goed snik. It’s a way out.
Onze zaak seponeren is misbruik en koeioneren te noemen met onze achtergrond.
Ik heb in Los Angeles nog even voor die Scientology kerk gestaan en had inderdaad het gevoel dat ze daar met mijn kinderen geweest waren.

Ik had in die tijd lang haar, nu weer, dat brengt herinneringen. Snap ik me dochter weer.

Nog iets waarvan ik die agenten zei dat ik hoopte dat allemaal te herinneren:
Die Amerikaanse agenten vroegen zich af mij dit te vertellen. Wat die agenten ook irriteerde dat er officieren van justitie hier druk waren met mij te verkrachten, en nog meer olie op het vuur gooide, terwijl ze mij een gerecht schuldig waren. Hun betoog was dan dat Nederland zich niet liet blackmailen door de Amerikanen.

Amerika benadrukte dat iemand rechteloos maken over kon slaan naar andere landen en dat was naar hun mening met Joegoslavië gebeurd. Dat deden ze in Joego daarna ook, mensen geen gerecht geven, het nationaal socialisme in feite en daar sloeg de vlam in de pan.

Dus de Amerikanen hadden geen behoefte om in te grijpen met bombardementen en eiste eerst een gerecht van Nederland voor mij. En dan geven ze, Holland, ons nog de schuld van die genocide ook zeiden die agenten. Om die reden is geloof ik Amerika aangevallen op 9/11.

Nederland gaf mij geen gerecht en de Amerikanen zijn toch maar gaan bombarderen. Dan zouden ze daar de rechtstaat achteraf wel weer herstellen. Toen begon het vechten pas echt en gingen de helmen van blauw naar groen. Toen ik in het leger zat waren ze blauw. Bait RaY

Nixon’s Law

Nu ben ik best een bekend iemand in deze stad, zeker als anti religieus,  en zo ging ik een jaar geleden de kroeg in, even verderop aan de bar zat een mooi meisje die haar schoenen uit deed. Zou ze weten dat ik voeten erg mooi vind vroeg ik me af en dat ging haar even vragen. Ze wist zelfs mijn voornaam zonder voor te stellen, de vader van die kinderen toch knipoogde ze? Ik mocht ze, beide, wel even proeven en dat deed ik en meteen kwamen er van die jaloerse mensen op af om te zeggen dat dat religie was en of we daarmee wilden stoppen. Dat heb je wel vaker met stappen als mensen de ware liefde zien. Ik vond het eigenaardig dat het een volkswijsheid was, religie is fetisj, doktertje willen spelen met kinderen en sommigen gaan daar heel ver in. Ook bij fetisjisten, vaak erg jaloerse mensen, en met stappen en de ware liefde moet je oppassen dat ze je niet steken om dat mooie momentje wat je had niet even later te doen vergeten. Onder bedreiging zijn we gestopt met fetisjen. Ik heb er wel een gratis drankje voor gekregen van een ander meisje. Het staaft een beetje Nixon’s law, het is geen praat van zedenslachtoffers. Watch out kids. RaY
 

Pin Up Girls & Boys

Op de een of andere manier proberen ze te vertellen dat ze pin up girls of boys zijn. Dat het mag is dat het choqueert. Het leidt tot geheugen verlies dus het maakt niet uit in de ogen van hun meesters en vaders. En of het nou is door kunstjes op te voeren, zoals op een dwarsfluit te blazen of echte pin-up moves te maken of boven op je kruis te springen als je op de bank zit met de woorden dat moet bij hun ook, ze zijn het er toch niet helemaal mee eens. Het was misschien ook allemaal om mijn avontuur met president Nixon uit te wissen, of uitgewist te houden.
 
Mijn eigen kinderen deden dansjes en hebben het me gewoon maar verteld. Wat ook choqueerde en leidde tot geheugen verlies maar dat krijg je vanzelf weer terug. Het blijft wel een sterk wapen dat geheugen verlies veroorzaken bij de tegenstanders van kind slavernij en daar worden steeds grovere middelen lees verkrachtingen, elektrocutie en mishandeling voor gebruikt tot aan in stukken snijden van kinderen. Pin Up RaY

President Nixon – Winterland ’74 – The perfect murder

Ook al kloppen datums niet en misschien was het in scene gezet, ’74, Charlie was een bekende van de familie zei opa:
Ik zit in de kinderwagen bij Opa M op bezoek, ma zit naast me, Opa zit in zijn schommelstoel. Charlie Chaplin wordt binnen gelaten, hij steekt opa in slaap. Een echte man zegt mijn moeder vol verwondering en ik voel me verraden. Hij steekt ook ma neer en is met mij bezig, ik weet niet of hij me intiem heeft aangeraakt. Hij breekt of probeert mijn vinger te breken. De tuin zit vol met mannen in zwart pak, ze zwaaien, ze breken in, ze bukken, is dit echt?, komen ze me helpen? Chaplin viel een aantal keren neer, misschien door zijn heroïne injecties, er kwam ook steeds wat zwarts uit de lucht, alsof dat door hem heen prikte voor hij neer viel, ik was ook gedrogeerd met een spuitje. Als hij op de grond lag kwam er iemand uit de tuin kwam om hem te reanimeren. Ik voelde me verraden, ze gingen echt wachten tot hij klaar was met zijn rituelen en stonden te lachen om het tafereel dat ze zagen.

Ze slaan de ruit in, ik voel de kou binnen komen. Er komen drie man binnen stormen en ze grijpen Charlie. De derde, de president, wikkelt een doek om zijn vuist en steekt hem een aantal keer in de hart streek met een bajonet die uit zijn binnenzak kwam. Zo doe je dat, dus niet met rond draaien leert hij me, zÓ heb ik me omhoog gewerkt, zegt hij. And fuck the ones with leather. He reached Bin Laden hiërarchieën zeg maar, killed on spot.

Ze hadden me ook een pistool samen laten beet houden, ik baalde ik kreeg de trigger niet over. De president lachte, dat hoef je ze ook al niet te leren. De president had echt zo iets van ach god, ik weet dat je weer faalt son, geeft niet, geeft wel, let’s do this together, also you got the right to defend yourself, we’re going to help you with that.

We are losing him. Ik kreeg adrenaline in mijn hart via achter mijn sleutelbeen, via de nek, toegediend, for them too. Hij had mijn hart via mijn keel geperforeerd geloof ik. Ik ben waarschijnlijk ook met defibrillator gereanimeerd en mijn familie was daar zo boos over en jaloers dat ze mij voor de rest van mijn leven hebben geëlektrocuteerd en altijd pratend richting het westen. Mijn kids hadden het ook over defibrillators, vandaar dat ik ze bij mijn ex en familie weg wil hebben.

Ik word uit mijn kinderwagen gehaald en mag de laatste steek geven. Maar eerst ging hij hem steken, hij haalde de bajonet door beide kelen, net zo lang tot ik jou longen in je mond zie, zij hij tegen Charlie, hij kotste long uit, net als ik. Pa, vraagt mijn zoon, 2009, weet jij hoe long er uit ziet, ziet dat er een beetje uit als spons? Ja zeg ik, dan weet jij genoeg he???? Hij loopt naar buiten om buiten te spelen, dat is wat de, onze, maatschappij voor je verborgen houdt. Mijn stiefvader deed dat he en ma staat te kijken dan hoor, nou ik ga. Zet die plaat weer op! Er werd op de tuindeur gebonkt, laat maar binnen zei Nixon, hoog bezoek, Simon Wiesenthal kwam binnen en stormde op ons af, ook hij greep mijn hand, als je maar weet wie we hier vermoorden sissde ook hij. Mijn hand verdween in zijn lichaam, ik schok, ik dacht dat de president boos zou worden omdat zijn mes was verdwenen en Charlie keek heel heel boos, de lucht werd donker, zijn mond werd zwart en kreeg de vorm van een clown. Alsof we in knipoog kregen voor deze marteling. Ik was blij een soort luxaflex, die open en dicht ging, in zijn ogen te zien, hij was dood dacht ik. Not normal that they have to grow up that scared. Hij is nog niet dood, we sneden zijn hart er uit, ze hielden hem hoog, Charlie kon het niet geloven, zeiden ze ogen, hij keek nog bozer en arroganter, nu mag jij aan zijn aderen zitten, zei de president, die snijden wat moeilijker kijk, dus snijden we hem hier af aan kopse kant, had hij maar niet in jouw moeten snijden, de president spoot helemaal onder het bloed. Done doing there paperwork, zei de president.  Welcome in the mob son glimlachte hij. Welcome to the Nazie Hunters zei Wiesenthal glimlachend.

Charlie Chaplin, leerde mij een strop maken, dat deed hij dan op je verhoogde kinderstoeltje op je bled of op je schoot in je kinderwagen. Dan hing hij je er aan op terwijl hij in je strot naaide.
De russen hadden een spion genaamd Ivan en Ivan was wel meer dan 2 meter hoog, helemaal steroïden en een vierkant kapsel. De grootste Rus ooit gebouwd dus Ivan nam twee LSD trips, zo’n groot lichaam knipoogde Nixon lachend. En getuige en ook hij was on acid. Denk aan die gast van Rocky, misschien was Ivan wel inspiratie voor die films, hij was legendarisch. En Ivan moest trainen, dus de Russen waren er ook net op tijd. Ivan deed armpje strekje. Die had een hengsel met daaronder een strop, speciaal voor Charlie. Dus Ivan heeft ook nog een tijdje met Charlie geoefend alleen zijn hart er uit snijden terwijl hij hing ging te moeilijk. Dus Charlie werd weer op de grond gezet. Het werd the Gathering van door Charlie misbruikte kinderen genoemd. Ivan had jaren getraind voor deze wraak. Jaren later adviseert een leraar om verder te gaan met me leven toen ik weer eens een mini strop maakte in de klas, mijn grootste fout, verder gaan met me leven, ik heb kinderen gemaakt met die soort die kinderen dit aan doet godjandu (zou Opa uit Limburg gezegd hebben).

Ik heb herinneringen dat er wat bloederigs uit mijn keel werd gehaald met een punt tang, ik weet niet zeker of dat een stukje maag was, ik weet ook niet meer zeker of hij ook een tand heeft getrokken of dat hij twist in mijn kaakbeen heeft aangebracht, ik voelde wat bot kraken,  in onze familie  laten we daar mensen voor komen zei Opa of we doen het zelf, daarop werd hij weer neergestoken. Dit werkt allemaal in mijn voordeel gniffelde hij, voor mijn soort. Jouw familie is een aandachtige luisteraar van mijn wijsheden. Charlie had het niet zo op getuigen dat is een tegenstrijdigheid. Hij had een heel jonge buik voor een oude man, ook zijn huid, viel mij op. Soort van drooggetraind gespierd. Hij vroeg of hij kaal genoeg was? Ik wist niet wat ik moest antwoorden. 

Charlie wordt afgevoerd, de president vraagt om een nieuw pak en begint zich uit te kleden. Hij had een wit traditionele onderbroek en hemd aan, zijn kleren gingen in een zak. Hij is bang dat ik me zijn gezicht verkeerd herinnerd, zo naast die van Charlie. Nou zijn wij weer de three stooges straks in zijn geheugen, daarom haat ik die gasten, zegt hij. Hij deed een soort vogeltjesdans en sloeg als een gabber op zijn kale hoofd.

Hij kijkt me lachend aan en vraagt of ik nog nooit een president in zijn onderbroek heb gezien. Hij loopt op me af en ik schik, ik weet hoe dat er uit ziet lacht hij. Hij zet me vinger recht, trekt er aan, stopt hem in zijn mond en haalt hem er nat uit, voor goed geluk en dat vond hij al weer gruwelijk genoeg, voor beide hoopte hij, ook even proeven of ze jou goed hebben schoongemaakt, zo doet hij dat met zijn kinderen ook zegt hij, geeft me een kus en een aai over mijn bol. Hij kleedt zich weer aan, de mannen kijken om zich heen of alles is opgeruimd en ze vertrekken weer. Hij had een rode stropdas om. Ik ben “zet me vliegtuig klaar”, “ik vind je een beetje te oud voor die kinderwagen luiwammes” zei hij, jou president Nixon. 
Niet mijn hetero soort lieten ze merken maar ze bleven van me af. O en opa en moeder werden ook op hoofdwonden onderzocht. Ze lieten het bloed tussen haar benen zien aan me zien, de baby was all right. Ik ook, ik was in mijn penis en ballen gestoken met een naald. Als je maar weet wat daar tussen zit zei de president ik schop hem er bijna in, ik haat dit soort wijven die dit organiseren. Ze hadden zijn penis verwijderd en in mijn moeder gestopt, omdat ze in me had laten plassen. We steken ze ook wel eens in hun keel. Ik krijg je nu niet mee en dit gaat me waarschijnlijk mijn baan kosten, voel je, geeft niet knipoogtje hij. Dat is de concurrentie.

Op het aanrecht van mijn opa werden plakjes rood vlees, ik denk van Charlie zijn hart, gesneden. Mijn moeder kreeg ook, was goed voor haar dikke buik. Mijn opa hoefde niet die wist wat dat was wees hij, geeft toch maar zei hij en gaf me een knipoog, zo ging het in de oorlog ook zei hij, ander uniform grinnikte hij. Mijn je suis Charlie. Er werd ook iemand in de gang bij de voordeur behandeld, ik denk mijn vader. Zijn we een keer als eerste op nieuwjaarsdag zei hij nog. Ze kwamen binnen met een lijkzak voor hem that woke him up. Mijn vader en Nixon hadden nog een handgemeen, Opa commandeerde ze te stoppen, ze vlogen tegen de vitrine kast. Dan weet ik hoe sterk jij word , zei Nixon, dan kan ik tenminste slapen.

Misschien dat we hierom geen gerecht krijgen, vanwege jalousie of dit soort geheimen of het ontbreken ervan…… Snap ik die zilveren naalden in mij hart wat beter en dat mensen denken dat ik een vampier ben of mij moordenaar noemden.

Toen ik in Amerika lande in de rij stond te wachten om het land binnen te mogen werd ik uit de rij gehaald omdat ze dachten dat ik een possible murderer was, er werd gevraagd of militair was geweest, ik zei ja, toen was het goed, er werd wel nog even in de computer gekeken. Misschien reageert de rechter ook wel daarom zo, misschien kunnen mensen dat voelen. Ik ben toch geen moordenaar dan, ik kan dan toch gewoon mijn kinderen groot brengen?

De douanier liet mij op het computerscherm zien, beter gezegd ik volgde zijn vinger, dat vond hij niet erg, als het op zijn scherm stond mocht ik het ook lezen, hij was ook blij dat ik het las gezien de aard van de inhoud, dat bekend was dat ik militaire acties had gedaan met Nixon. Waaronder het executeren van president Johnson. Er stonden wat wapens geregistreerd op mijn naam. Een van die wapens had iets met een Nederlandse Minister President van doen…. Hij vroeg of ik me daar al bewust van was, of ik me iets kon herinneren moest hij vragen, ik zei nee. Misschien komt dat nog hoopte hij, zeker voor je kinderen, in ieder geval welkom in Amerika. Er stond ook iets van dat ik toestemming had voor publishing op een Bulletinboard, dus ook schriftelijk.
(confusing part: people knowing me?? guns?? Bulletinboard?? – i lost memory and gaining some more mem loss at that moment, but helpful now, kortom ik kreeg echt een hartverlamming toen ik dat scherm zag flikkeren alsof ik een terrorist was, hij riep de bewaking al)

Oh ja voordat we begonnen haalde de president wat uit zijn portemonnee en ja die had hij ook nog. Het waren LSD paper trips en we moesten er allemaal aan likken, de geheim agenten ook. Hij hield er een voor mijn ogen en herhaalde remember this remember this een aantal keren om het in me te toveren, wei hij en maakte vreemde bewegingen.  Voor wat ik te zien ging krijgen, kunnen wij dat ook zeggen. And just like him….Charles Manson denk ik dat hij bedoelde, dan zijn we ontoerekeningsvatbaar. We were on acid. Hij zette onderstaande rock and roll plaat op die had hij zelf meegenomen. Never leave home without it wapperde hij met die 45 toeren plaat, dat is onze zandloper, you know what I mean.

Ik kreeg van de president zijn presidenten speld opgespeld. You are our economy in chemistry, money we talk about later, when you are older that is, for them. I don’t know if have to call you mister nam or mister oil crisis. Remember this too, a human told you this, ik laat me door jouw familie niet chanteren, dat geld komt wel goed. Fluisterde hij sissend en schuimend tegen mijn oor aan, like a T-rex, ik voel dat jij dit ook zo doet in de toekomst, dan ben jij mijn soort, dat is onze engerd, en idd.  We are rich, hij grimaste, pakte een zakdoek veegde het schuim van mijn mond en zijne af. We are inventors not analyzers, that’s why we are here, on time. Hij pakte de speld weer af, ging door zijn hurken en hoopte dat ik ook zo’n vader zou worden, die door zijn hurken ging voor zijn kinderen. Hij gaf de bewaker zijn speld en ik moest hem tot ridder slaan van mijn heksen orde samen met de bewaker, ik ben ook een heks zei hij, die helpen elkaar and fuck them Manson en Chaplin types, then your my boy. Toen prikte hij hem weer op en prikte in mijn huid en nu zijn we bloedbroeders. You made me bleed too, niet meteen boos kijken. Snap je later wel. Hij liep terug, vroeg de anderen shall we, ze knikte, dan maken we jou lid van onze heksen orde, the reservoir dogs. Moeten ze ons maar geen ongelovigen noemen of indianen die in reservoir horen of honden. Want wij geven onze honden ook hart te eten. Hij liep weer terug, on the other hand we gave you first blood, we used you as bait. En je kent een vorige US President. So your anger is righteous. Just remember the needle. You can feel the sheiks already, you feel? Get yourself a lawyer he smiled but I hope they do it themselves. Try to get this on a bulletin board, promise? Ik knikte ja.

Wat ik me ook herinner is dat ze me uitlachte omdat het bloed over mijn onderkin liep, ik kon dat stukje hart niet meer kauwen van de LSD, ik had de trip als een kameleon afgepakt. Ik leek wel een Cocaïne ….. lachte ze. De president hielp me kauwen door mijn onderkaak te bewegen. Watch your tong en hij gaf een knipoog. Dit verhaal gaat over fetisjissssmezzzz, sliste hij, zie je wel ik heb het ook, grinnikte hij, ik krijg me kaken ook niet meer van elkaar. Lets call this the winterland killing gentleman. Ik was als een gek in me ballen en hoofd gestoken door een gek. Wij waren jou ooggetuigen benadrukte hij. Always use their tools or else they call it fetisch, zei Charlie idd. Ik moest mijn kots, dat heb je met zuipen ook, in slikken van de president, ik ruik urine, zei hij, zit het genoeg in zijn bloed vroeg hij achterom, yes sir, hij stak zijn vingers in mijn keel. Go figur.

Ik kan me herinneren dat hij voor me stond, met zijn penis in mijn keel en op mijn hoofd sloeg en herhaaldelijk met elke klap riep, je suis Charlie, je suis Charlie, je suis Charlie, je suis Charlie. En dan zie je dat weer op TV. Hij woonde in Zwitserland. Hij had twee ogen op zijn buik als tattoo en vertelde erbij zo laat ik ze vadertje dood in zijn ogen kijken. Charlie had zijn schaamhaar voor mijn ogen er afgeschoren om de tattoos zichtbaar te maken. Nixon kreeg die tattoos er niet afgeveegd, hij keek me aan zei ik krijg hem de gevangenis niet in, hij is heilig verklaard, hij blijft door moorden. Dan word het tijd voor the next chapter. Die ogen zeggen mij wel wat. Geef hem nog maar wat quicksalt. Het blijft raar om tattoos te zien op zulk soort mensen, he?, glimlachte hij. Ik blijf tegen je praten son je bent net uit de dood opgestaan. Volgens mij liep hij naar de tafel en nam een hap uit een oliebol, kon ik me dat ook herinneren, typical dutch more American then you know. Do you know who this is?, we killed THE architect of the third Reich, he was Hitler’s boss. I have some memories on that tattoo too now, he, squeezing his eyes. I don’t understand why we forgett those things, hopefully I can help you with that.

Winterland is weer typisch mijn moeder haar Engels, ze komen hem nooit helpen it is winterland, zei ze tegen Charlie, dan zie je sporen in de sneeuw, ik zie ze nog in de tuin zitten met dishrichtmicrofoons. Zijn hart was nog zo groot als van een kippetje, zoveel crew was er. De helft van de mannen, volgens mij was er ook een vrouw bij sprak vloeiend Russisch. Dat verstond ik niet. Ik moest de russen beloven nooit meer mayonaise te eten, wat ik erg vies vind.

Toen me zoon afscheid nam van me zei hij religie is fetisj, zo moet je dat allemaal zien om ons heen. Dat heeft die getuigen te maken en hun rituelen en die van hun meesters. Ik zei dat zei ooit een president ook tegen me, dan zijn jullie ook universiteit, zou hij gezegd hebben. Ik geloof je wel hoor zeg mijn zoon, je mag het wel vertellen, maar zal wel met moorden te maken hebben. Misschien als jullie wat ouder zijn knikte ik. Geef maar kusje. We gaan weer naar onze dominee, zegt me dochter en ze geeft mij ook een kus. Winterland, Wonderland, Kerstland denk maar veemarkthallen, die zullen ze vast gaan sluiten, hun lobby is ook groot. Zo zet ik jou weer opzij geloof ik, dat hebben ze je dus afgenomen, zegt mijn zoon. Dat ik hun dit verhaal niet kan vertellen en dat papa een moordenaar is en dat hun alleen maar een beetje verkrachten.

En denk maar aan Charles Manson, die kennen wij ook, daar brengen ze kinderen naar toe in de gevangenis om de troepen te disrespecteren en om heilige informatie te verkrijgen over de dood, zelfs de leger top. Ik geloof dat ze jou daar niet over hoeven te vertellen glimlacht mijn zoon, nee zeg ik, de dood zal zich niet eens laten zien aan hun. Zo zie ik dat ook zeggen ze in koor, mijn kinderen. Weet ik weer genoeg. En waarom ze jou niks vragen snap ik ook niet, ze vragen alleen maar die manson creeps naar informatie en die geven alleen maar antwoord in eigen belang, voor hun vrouwen, net als junkies. Kunnen ze weer lekker analyzeren zegt me dochter, wij zijn daarin hetzelfde zoals jij, wat weten hun nou van ons, ondertussen zijn het zelf manson creeps en daardoor kunnen wij weer wachten tot ze ons weghalen. Dat is nalatigheid. Ze gaan nog liever je moeder vragen en dat is zo’n Manson creep fan, horen ze alles alleen van hun kant. Dat is oneerlijk gerecht, hiërarchie, narcisme en vrouwen. En fetisj. En jouw Lisa en miss Liberty ook, was dus en is dus gewoon een Manson groupie die jou als eerste wilde. Oma had het over een foto met schuim.

Dus religie is fetisj, doktertje willen spelen met kinderen en sommigen gaan daar heel ver in.

Gered van een, door een, perfecte moord. Daarna word je en als je pech hebt je kinderen, vrouwen vallen op macht, of kiezen hun leider, slachtoffer van de tegenreactie van die leider zijn volgers, het is een sekte in feite. Die leider zijn daden overschaduwen die van zijn volgers zodat zij kinderen kunnen misbruiken en bang maken met hun leider. Die leiders zijn altijd kinder moordernaars, maar dan ook altijd. Vermoord je ze dan is hun onderlinge strijd, en die is weer gebaseerd op vrouwen, wat heftiger dan dat ze de gevangenis in gaan. Maar als dat niet lukt…….. Er komt ook een strijd van wie de nieuwe opvolgers worden, als je ze niet molt ook. En die kunnen misschien wel de gevangenis in. Er vallen vanzelf doden in je omgeving.

He will melt to water too when he see’s me, zei Charlie, tegelijkertijd laten ze martel tools zien, maar ze menen het wel, ze denken dat je dan vereerd ben, dat zijn ze gewend ook, zulke mensen en kinderen bestaan ook of echt, dat leer je van hun reactie tijdens je verkrachtingen. Misschien heb daarom een sneeuwvlok op mijn hart getatoeëerd staan. Ik ben ter plaatse gehecht aan mijn keel, die was uitgescheurd of ingesneden of beide.

Ik moest van mijn zoon zo’n andere hoed kopen, ik had een ausie op en we waren zijn stiefbroer aan het fietsen leren, een familie lid van me had dan de gewoonte daar een deuk in te slaan en misschien zou hij wat laten weten. Dus so be it, op een Goth festival in de binnenstad in 2013, 4 jaar later, kocht ik een bolhoed, ook voor mijn interne ingenieurtje, ik was te dronken om naar huis te komen en viel neer naast de kerk bijna in slaap, en jawel daar stond die gevreesde familie man, met zijn mountain bike, op mij neer te kijken. Hoe ik durfde de hoed van hun grote leider te dragen en hij sloeg er een deuk in en verdween in de nacht.

In ’93-’94 heb ik Nixon nog een keer ontmoet hier in Utrecht voor het stadhuis. Ik was al langs hem gefietst hij stond voor de winkel van Sinkel. Nice scenery for gansters, zei hij, ik lachte terug, fucking hippie. Fucking Bell Bottoms heeft hij aan, ik vermoord je als je een hippie bent he! schreeuwde hij, ik lachte nog harder ook door de LSD. Hij stond ineens voor me toen ik zat. Zeg jij geen hallo tegen jou LSD goeroe?, vroeg hij, beetje zonder mij zitten trippen hier, ik kon me hem vaag wat herinneren, ik experimenteerde voor het eerst weer wat met LSD, hij kwam naast me zitten, gewoon op de trappen van het stadhuis, grijs pak en rode stropdas. Ik kon me die niet meer herinneren. Hij vroeg of ik nog tripje had voor hem. Ik had er nog 7, ik dacht ach dan heb ik er weer 6, dat is dan weer in evenwicht. Ik gaf hem er een, hij hoefde toch niet, hij lachte, schuld betaald dan wou je zeggen, vond hij cool dat ik hem gewoon een tripje gaf zonder hem helemaal te herkennen. Als ik ooit een bajonet zo kopen, and I want you too, dan moest hij zo scherp zijn als deze, hij sneed de papertrip in vieren, en ik moest hem polijsten zodat je tanden er in te zien waren, dat moest ik beloven. Promise?, yeah yeah. Hij gaf me 6 papertrips met dezelfde stempel, operations zei hij, dan weet je waar ze vandaan komen, hij klopte zijn kont af pakte zijn wandelstok en ging weer. Hij hoopte dat ik volledig zo herstellen, want zo blijft het toch een teleurstellende ontmoeting, traumatisch te noemen. Hij schudde mijn hand wel een beetje jaloers en hij knipoogde, ik weet hoe dat werkt. Hij praatte heel sjiek en normaal Amerikaans door elkaar.

Stadhuis Utrecht in de jaren 90

William mijn speed dealer indertijd kwam toevallig langs het stadhuis om te vragen of meneer Nixon nog wat anders nodig had, ik was al voorzien en hij had spullen van betere afkomst en zo was hij onze getuige. William werd weggestuurd door twee politie agenten, hij moest zijn handeltje maar ergens anders zoeken. William dacht daarna dat hij alles kon flikken vanwege het feit dat hij getuige was van onze ontmoeting, zo hoorde ik van mijn zoon dat hij hem ook mishandelde. William stierf ergens in 2003 geloof ik met een vaag verhaal, hij was brandweerman. Wel lag er in die tijd ineens vlees in de koelkast met gaten erin, mijn vrouw had het gebraden, ik kon het niet laten daar opmerkingen over te plaatsen, het was wel lekker op zich, beetje leverachtig.

Rare man met grote neus, hij deed een kleine mondharmonica in mijn mond om te horen hoe bang we moesten zijn voor mijn leven.

See my trip to Washington. Reservoir Dog RaY aka The Nixon Kid

Thanks Nick the vampire slayer.

The Big One

Ons noemen ze in Amerika The Big One en dat is dus niet die ene grote aardbeving die Lisa bedoelt. En de Big One veroorzaakt vele subs, al hebben ze ons al uitgelegd wat een sub is. Ik snap nog niet wat je bedoelt. Komt nog wel. The Big One, omdat ze jou zaak vergeten zijn, dus die is abnormaal groot gegroeid, daarom kennen ze ons.
 
In Amerika werd ik bijna aangehouden voor vliegtuigspotten op een iets te gevaarlijke spot. De agent in kwestie zei mij recht in mij gezicht dat wij the, ja ik met mijn kinderen, the Big One waren. Dan heeft iemand je dat recht in je gezicht gezegd. Ik bedoel zei die, ik hoef niet eens je paspoort te controleren, maar ik doe het wel nog even. Dat lag dus niet aan mij die helikopters boven mijn hoofd. Ik mocht gaan. Hij hoopte mij en mijn kinderen te zien in Los Angeles in andere toestand and wished me al the best.
 
Een voorbeeld uit mijn eigen carrière:
Je team IT- programmeurs heeft vrijdag een deadline en iedereen heeft een excuus die deadline niet gehaald te hebben, ook ik. De directeur voelt dat aan de werkvloer, er is paniek uitgebroken, het is donderdag middag. Wie kent dat niet. De directeur is pissig, maandag ochtend is er een vergadering en de einde jaars bonus veranderd van 5% naar 3%, hij zegt ons van te voren, omdat hij dit project moet gaan managen, ons werk moet gaan doen en de opdrachtgever moet gaan bellen.
 
Zo voelt de ambtenarij ook aan in ons geval, er is paniek uitgebroken. De directeur belt de opdrachtgever en canceled de klus. Hij wist niet dat we het niet aan konden. Opluchting gaat door de tent, lekker weekend, denkt iedereen aan de vergader tafel. De directeur word nog gekker, het schuim staat op zijn mond, en we moeten die bonus nog maar zien te krijgen schreeuwt hij. Wie kent dat niet? We are dismissed, de directeur loopt boos weg. Vrijdag: de secretaresses lopen af en aan met nieuwe project management papieren uit te delen, die bonus kennen we dus vergeten. Wie kent dat niet? Maandagochtend, het wordt nog erger, de directeur heeft het hele weekend doorgewerkt met de meiden. Die krijgen wel een bonus. Maanden later rijdt de directeur in een nieuwe Audi A9 ……… RaY
 
 

PTSS

Zoals mijn kinderen ook beaamde heerst er een soort jalousie, minderwaardigheidscomplex onder de mannen en vrouwen die ons mishandelen naar mannen en vrouwen en hun kinderen die een vorm van militaire opleiding achter de rug hebben. Ze hebben die zelf vaak niet achter de rug. Alle alternatieve manieren om mensen te vermoorden op het geweer na worden gebruikt om kinderen en jonge mannen bij terug keer in de maatschappij of familie om te leggen. Zo kan je gewurgd worden met knevels, riemen, schoenveters, blote hand, klem greep, klaplong, lullen en handen in je keel en stikken door plastic zakken. Ook draaien ze je met diezelfde veters een zwarte banaan. En je bent blij dat hij er nog aan zit. Ze dreigen met messen en zwaarden, slaan met knuppel, stokken, stangen, buizen, staven en hamers. Elektrocutie wordt gebruikt en reanimatie. Groepsverkrachting ook niet te vergeten, kan je mensen ook mee omleggen, dit keer zonder gasmasker.
 
Je kan het zo gek niet verzinnen of ze doen het je aan uit angst dat je dat bij hun doet en om je zeggen dat ze net zo eng zijn zoals jou. En dat zich echt niet door een soldaatje laten intimideren. Het ergste is, ze doen het je kinderen dan ook aan zeggen ze en dat kom je dan ook werkelijk tegen via je kinderen jaren later. PTSS te noemen, misschien zowel voor de dader als voor het slachtoffer hoorde ik van mijn kinderen, ik vraag het me af, ik zie alleen daders er mee rond lopen, nep gasten. DD, Dutch Democracy, zei mijn zoon, versus, wij zijn van DK, zie naam van het plaatje beneneden, doe maar in geheimtaal of met een plaatje……

O ja, dat geheugen verlies krijg je van moorden of als ze mensen hebben omgelegd, dus niet van die naalden in onze hoofden, dat is eigenlijk echte PTSS, ook de slachtoffers. Dan doen ze dus om dat misbruik te verdoezelen of andersom, dat is hun infinity. Onbreekbare code. Al is dat steken ook misbruik. Bijvoorbeeld, agenten gaan schieten en thuis worden hun kinderen langzaam gestikt, ter dood gebracht, dat wist hun geheugen tijdelijk en dat is eigenlijk PTSS. En dat moet je nog buitensluiten, nergens met je verhaal terecht kunnen. Jalousie vanaf het thuisfront.

PTSS bij de dader werkt als volgt: zo bang voor gevangenis, stress, door hun eigen gruweldaden dat ze geheugen verlies leiden, valt minder op. Dus zijn gruweldaden worden steeds gruwelijker om hetzelfde effect te verkrijgen.

 
Misschien was het aller ergste wel dat ik met een grote vishaak door mijn bovenlip als hondje blaffend, dat kunnen ze je laten doen, het gaat met forse kracht, met een begeleider in mijn achterste over de vloer moest kruipen. Na wat twijfels het vissnoer te vervangen door staaldraad om er stroom door heen te laten gaan, ik alternatief kreeg een taser op mijn lip geduwd, zo kon het ook,  werd de haak verwijderd met een kniptang. Scheelt weer een weerhaak en hazenlip. Geef mij maar een geel banaantje. RaY
 

Democratie

Hoe mij kinderen democratie zien, ik dus ook. Ik kon me hier in vinden. Waar het aan ontbreekt, waar zij slachtoffer van zijn. Voor hen die de verkiezingen hebben gewonnen en de Merlin Creeps. De na oorlogse (woII) maatschappij inrichting, common knowledge. Mijn middelbare school en lager en hoger onderwijs. Ma is ook zo’n Merlin figuur want die heeft jou neergestoken. En Merlin figuren horen in de bak.

Jongetje van 6: En voor ze anderen weer de schuld geven van hun banksaldo en zich laten omkopen, in Amerika ook, die gasten van die Scientology Church zijn allemaal rijk, moet je denken aan democratie, Robin Hood, dus vogelvrijverklaringen en fetisj. Goed onthouden. RaY

Infinity, het gevangenis wezen… maatschappijleer 4e klas VWO

Kookles van Bruce Lee

Vroeger kwamen er wel eens meer bekende mensen bij ons over de vloer, mijn kinderen vertelde daar ook over, tegenwoordig moeten ze aan je zitten. Zo kreeg ik in de jaren 70 Bruce Lee of een look a like over de vloer, misschien wel meer dan eens, ik weet het niet meer zeker. Ik moest in de keuken komen, hij stelde zich voor en liet een rol met een kok set van messen zien. De douane had hem er mee aangehouden. Abnormaal die grote wapens van de mafia dramatiseerde mijn moeder. Eerst leerde hij me aardbeien snijden, om toetjes te maken.

Hij deed dat met een klein mesje, hij leerde dat je voor iedere klus in de keuken een aparte mes nodig had. Voor in de kung fu voor iedere klus het juiste gereedschap. Toen gingen we een broodje Bruce Lee maken. Dat was stokbrood met salami, kaas en groene pepers en stukjes tomaat. Hij had ook een klein flesje olijfolie bij hem. Dat ging rechtstreeks op de salade, normaal moest dat in een bowl. Erg pittig vond ik hem en mijn moeder was verbaasd dat ik überhaupt stukjes tomaat luste. Hij vertelde dat gezond eten de beste soft drugs was, misschien te Amerikaans voor Holland zei hij maar toch is het zo. Zo krijg jij toch een proper Californian opvoeding, hij mocht mijn familie niet, hij was ook niet bang voor mijn vader.

In eens zet hij een mes in mijn nek ader, zo doen vampieren dat, ze hij, en ik haalde uit met mijn mes, ik was rond de 10 jaar oud. Er kwam een lange blonde CIA agent via de tuintrap de keuken binnen rennen hij greep mijn hand, maar was te laat, mijn mes vloog door zijn overhemd en hij viel achterover. Zo doe je dat zei die agent, ik ga gauw weer, ik hoop dat dit voldoende is. Ze doen nu ook het een en ander simultaan, ga ik daar weer naar toe. De chinees ging zitten, ik hoopte dat het meeviel, er zaten geen gaten in zijn overhemd. Hij beurde zijn overhemd langzaam op, het voelde anders zei hij, daar gaat mijn filmcarrière mompelde hij, even in me rol blijven, en ik had zijn hele buik open gesneden zelfs zijn six-pack, een grote diepe snee. Mijn vader en ik bogen een naald op het fornuis roodgloeiend, zo leer ik jou weer staal zei hij. Mijn vader heeft de man gehecht en ik heb ook een paar hechtingen moeten zetten. Ik hoorde later wel meer dan 74 hechtingen.

Toen gingen we naar de tuin waar hij messen werpen leerde op een stuk houd. Zelfs een simpel standaard keuken mesje diende als wapen, hij kon hem muur hard, als een kogel, in het hout gooien. Mijn vader kwam ook thuis, jaloers en trots. Hij duwde hem omver en Bruce Lee viel op zijn kont in de bosjes, hij veegde zijn pak af, zo zijn jaloerse mensen vertelde hij, daar moet je voor oppassen. Vervolgens mocht ik tot ridder slaan met mijn plastic zwaard, ik was nog een kleuter. Ridder van mijn en nu de onze heksen orde. De orde van de Zwarte Draak. Vanavond eet ik een broodje Bruce Lee. RaY